Słownik biograficzny

Urodził się 24.09.1572 r. w Elblągu, w znanej rodzinie burmistrzów. Syn Michała i Ewy Molckovia. Po ukończeniu miejscowego gimnazjum, jako stypendysta elbląski studiował filozofię, teologię i język hebrajski w Altdorfie, Lipsku , Frankfurcie nad Odrą i Lejdzie. Po powrocie do rodzinnego miasta został przez Radę Miejską zatrudniony na stanowisko kaznodziei w kościele NMP, a jego homilie wzbudzały duży aplauz. Dalszy rozwój młodego teologa wspierał pastor Bochmann, z inspiracji którego Meienreis wyjechał na studia na kalwiński uniwersytet w Leyden.

Albert Isendorf– ur. w 1546 r., syn Melchiora, profesora uniwersytetu królewieckiego. Studia ukończył na uniwersytecie królewieckim, zdobywając stopień magistra (27.03.1572 r.). Od 1575 r. do 1580 r. był profesorem w Gimnazjum Elbląskim.

Fuchs Daniel – ur.10.08.1696 r., syn burgrabiego elbląskiego Daniela. Kształcił się w gimnazjach Elbląga i Torunia. W latach 1716 – 1720 studiował prawo w Królewcu. Uzupełnił swoje wykształcenie podróżą naukową do Saksonii i Holandii. Interesował się głównie miastami, handlem, religią i obyczajami ludności zwiedzanych krajów.

Jan Sprengel (Sprengel von Robern) – nauczyciel Gimnazjum Elbląskiego, sekretarz rady, burmistrz i burgrabia elbląski. Urodzony w 1517 r. w rodzinie Walentego i Anny z domu Kantelbergin. Początkowe wykształcenie pobierał w rodzinnym mieście, studia rozpoczął w Wittenberdze w 1535 r. Po roku wrócił, aby zostać nauczycielem w otwartym wówczas gimnazjum. W 1541 r. przeszedł do pracy w radzie miejskiej jako sekretarz. Ukończył studia zdobywając stopień magistra w 1546 r. Źródła nie podają czy dalej pracował w szkole, natomiast często brał udział w poselstwach rady elbląskiej na sejmiki pruskie, sejmy, załatwiał różne sprawy na dworze królewskim, u księcia Albrechta. W 1566 r. został wybrany do Rady Miejskiej.

Własc. Christiane Agnes Margarete Jaschinski-Ehlers, ur. 7.04. 1904 w Braunfels w dolinie rzeki Lahn, zm. 11.01. 2002 w Waldbrunn. Asystentka w Muzeum Miejskim w Elblągu, towarzyszyła profesorowi Bruno Ehrlichowi w czasie jego prac wykopaliskowych. Ojciec Kristy był leśnikiem w miejscowości jej urodzin. Pierwsze siedem lat życia spędziła w Hesji. W 1911 rodzina Ehlersów przeniosła się do Elbląga.

(1779 – 1813) –elbląski kupiec, odnosił w swej branży duże sukcesy, kierując odziedziczoną firmą rodzinną; jeden z najbardziej zasłużonych dobroczyńców miasta. Z zamiłowania był historykiem i zbieraczem pamiątek przeszłości. Dziełem Conventa jest bardzo obszerna, bo 10cio tomowa kronika w ośmiu częściach.

Hoppe Jan – ur. około 1510 roku w Budziszynie na Łużycach. Studia wyższe ukończył w Wittenberdze, zdobywając tytuł magistra. Po studiach pracował w Świdnicy i Królewcu w charakterze profesora i rektora. W 1544 r. został powołany na katedrę retoryki w uniwersytecie królewieckim i kierował nią do 1553 roku (w 1549 r. był rektorem tejże uczelni)...

Piotr Himmelreich – ur. około 1530 r. w Królewcu. Studiował na uniwersytetach w Królewcu (1544-1555, gdzie zdobył tytuł magistra), Frankfurcie nad Odrą, Lipsku, Wittenberdze oraz Roztoce. W 1563 r. powrócił do Królewca i został mianowany subinspektorem alumnów książęcych na miejscowym uniwersytecie. Jesienią 1564 r. przybył do Elbląga i objął urząd rektora gimnazjum. Po kilku miesiącach zrezygnował, aby móc zostać rezydentem Elbląga na dworze królewskim.

(1857-1938) Urodził się w Trapiszewie koło Malborka. Jego ojciec był kowalem, specjalizującym się nie tylko w wytwórstwie podków, ale także broni białej. Matka Komnicka również wywodziła się z rodziny rzemieślników. Po ukończeniu szkoły i terminowaniu w kuźni ojca udał się na wędrówkę po Niemczech, by zapoznać się z nowymi technologiami i udoskonalić warsztat, co było starym czeladniczym zwyczajem. Jednocześnie studiował na wieczorowych kursach budowę maszyn. W 1883 r. Komnick wyzwolił się na mistrza kowalstwa i założył własny zakład w Lubieszewie, produkujący głównie pompy wodne, nieodzowne na Żuławach – terenie depresyjnym i zagrożonym powodziami oraz metalowe pługi rolnicze.

Aleksander Mikołaj Tolckemit (Tollkemit) (1715-1759) : pastor i historyk elbląski. Urodzony 10.03 w Elblągu jako syn Zygmunta – lekarza i Anny Doroty z Möllerów. Wykształcenie średnie zdobył w miejscowym gimnazjum, następnie studiował teologię w Jenie. Przez krótki czas studiował też w Greifswaldzie, ale nie widnieją wpisy do metryki uczelni. Po studiach objął urząd pastora w Łęczach , a następnie pracował w Przezmarku i w Elblągu w kościele Św. Anny. Pracę duszpasterską łączył z nauką i literaturą. Ogłosił drukiem 11 prac, przeważnie o treści religijnej lub związanej z działalnością duszpasterską. Na uwagę zasługują jednak prace z zakresu historii Elbląga.

Wimann Mikołaj – ur. w Zurychu. Studiował w Wiedniu, Tybindze i Ingolstadzie (tam uczęszczał na wykłady T. Ecka). Zdobył tytuł magistra. Po studiach uczył w szkołach w Spirze, Fryburgu (Szwajcaria), wykładając język hebrajski i grecki na uniwersytecie w Ingolstadzie (w 1536 r.) w gimnazjum Św. Elżbiety we Wrocławiu, Ratyzbonie, w kolegium Św. Mikołaja w Wiedniu. Tak nauczając w różnych szkołach, dotarł przez Czechy i Śląsk do Elbląga, gdzie w 1548 r. zaangażowała go Rada Miejska na urząd rektora, mimo że był katolikiem.