Zoologisches Taschenbuch für Studierende zum Gebrauch während der Vorlesungen und praktischen Übungen zusammengestellt […] II. Wirbeltiere

Typ: Książka Rok publikacji: 1897 Miejsce publikacji: Leipzig Autor:
  • Selenka, Emil
Illustracje: 288 Strony: IV; 101-214 Sygnatura: KD.1542.2 biblioteka cyfrowa link Języki: lat, ger Hasła kluczowe:
  • Zoologia - podręcznik kieszonkowy - 19 w.
  • Zoologia - pomoce dydaktyczne - 19 w.
  • Nauki przyrodnicze
  • Zoologia
  • Kręgowce
  • Selenka, Emil (1842-1902)
Pobierz plik XML Pobierz plik TXT Kategorie:
Data dodania: 12.05.2023

Opis dokumentu

Zoologisches Taschenbuch für Studierende… (Lipsk, 1897) - część druga kieszonkowego podręcznika zoologicznego opracowanego z myślą studentach, do wykorzystania podczas wykładów i ćwiczeń praktycznych w opracowaniu niemieckiego zoologa, profesora uniwersyteckiego Emila Selenki (1842-1902). Autor znany jest przede wszystkim z badań nad bezkręgowcami i małpami człekokształtnymi oraz organizowanych przez siebie ekspedycji naukowych do Azji Południowo-Wschodniej i Ameryki Południowej. Studiował historię naturalną na Uniwersytecie w Getyndze, a po pracy magisterskiej, pozostał w Getyndze jako asystent Wilhelma Moritza Kefersteina (1833-1870). Jego badania w tym okresie dotyczyły głównie anatomii, taksonomii i embriologii bezkręgowców morskich, zwłaszcza organizmów z typu Echinodermata. W 1868 roku został profesorem zoologii i anatomii porównawczej na Uniwersytecie w Lejdzie, a w 1874 roku został profesorem na Uniwersytecie w Erlangen. W 1895 roku otrzymał tytuł profesora honorowego na Uniwersytecie w Monachium. Był współzałożycielem czasopisma Biologisches Zentralblatt. Jego późniejsze badania dotyczyły ssaków. Studiował wczesny rozwój zarodka i rozwój listka zarodkowego u ssaków oraz prowadził porównawcze badania anatomiczne małp człekokształtnych, zwłaszcza gibonów i orangutanów. Znalazł dowody na to, że poprzeczne rozmieszczenie ras orangutanów było spowodowane izolacją geograficzną (proces zwany specjacją allopatryczną). Selenka zbadała także ewolucję torbaczy i ich morfologiczne pokrewieństwo z gadami. Jednym z problemów, który go interesował, była relacja ewolucyjna między australijskimi i południowoamerykańskimi torbaczami. W celu zebrania materiału Selenka organizowała wyprawy do krajów tropikalnych. W 1877 podjął wyprawę do Brazylii. Od 1892 prowadził dwuletnią wyprawę do Azji Południowo-Wschodniej, odwiedziła Cejlon, Holenderskie Indie Wschodnie, Japonię, Chiny i Australię. W latach 1873-1874 i ponownie od 1889 Selenka był członkiem Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk. Niniejsza druga część podręcznika dotyczy kręgowców (Vertebrata, od lat. vertebra – kręg) - najliczniejszego podtypu strunowców (Chordata), mocno zróżnicowanego morfologicznie, obejmującego kręgouste, ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki i zawiera zestawienie niespełna trzystu rysunków wraz ze zwięzłym opisem systematycznym i morfologicznym, co ma ułatwić i ugruntować wiedzę zdobytą podczas wykładów uniwersyteckich.