Zainteresowania naukowe Christiana Garve'a (1742-1798) mieszczą się w obszarze filozofii moralnej. W szczególności jeden z podstawowych problemów rodzącej się mieszczańskiej samoświadomości i życiowej świadomości, mianowicie stosunek i wzajemne oddziaływanie jednostki na społeczeństwo, zajmował wrocławskiego filozofa i pisarza przez całe życie. Dwutomowy traktat „Ueber Gesellschaft und Einsamkeit” to filozoficzno-socjologiczna analiza koncepcji społeczeństwa i fenomenu samotności. Autor argumentuje, że musi istnieć równowaga między potrzebą społeczeństwa a potrzebą samotności, a żadna z tych potrzeb nie może całkowicie zastąpić drugiej. Garve redefiniuje pojęcie człowieka samotnego i stara się zrozumieć napięcie między samotnością a społeczeństwem, choć silniej niż inni filozofowie oświeceniowi (np. Johann Georg Zimmermann, 1728-1795) podkreśla aspekt towarzyskości.

[nbsp]