Traktat Ramona Llulla przedstawiający księgę tajemnic teologicznych: kanony medyczne oraz biblijne, nauki o zachowaniu (ochronie) życia. Druk wydany w Strasburgu przez Lazarusa Zetznera (1551-1616). Llull opracował swoje dzieło bazując na twórczości i badaniach znamienitych uczonych, m.in. Hipokratesa z Kos (ok. 460 p.n.e.- ok. 370 p.n.e.) - lekarza greckiego, jednego z najwybitniejszych prekursorów współczesnej medycyny, obdarzonego przydomkiem "ojca medycyny ; Arystotelesa ( 384 p.n.e.- 322 p.n.e.) - filozofa, jednego z trzech, obok Sokratesa i Platona najsławniejszego filozofa starożytnej Grecji oraz Galena, właściwie Claudiusa Galenusa (ok. 130-200 n.e.); Awicenna (980 n.e- 1037) – perskiego lekarza, filozofa i uczonego. Jego łacińskie nazwisko wywodzi się ze zniekształconego Ibn Sina, pod którym znany był w Persji. Był autorem 450 książek z szerokiego zakresu wiedzy, z których wiele traktowało na tematy filozoficzne i medyczne, z których najbardziej znane to Kanon medycyny. Nazywany był często „ojcem nowoczesnej medycyny”, nazwano go też „najsłynniejszym uczonym islamu i jednym z najsłynniejszych uczonych wszech czasów wśród wszystkich narodów świata”. Ramón Llull, z łac. Doctor Illuminatus (Doktor Oświecony), (?1232-1315) − kataloński tercjarz franciszkański i misjonarz, filozof średniowieczny, poeta, teolog, uważany za pierwotnego wynalazcę kombinatoryki zastosowanej w konstrukcji maszyny logicznej. Llull utożsamiał teologię i filozofię, utrzymywał, że nie ma różnicy między filozofią a teologią, między rozumem a wiarą, tak że nawet najwyższych tajemnic można dowieść używając logiki i Ars Magna. Twierdzenie to zrównywało to prawdy zwykłe (dotyczące świata) i nadprzyrodzone, twierdził, że aby poznać prawdę o Bogu, potrzeba użyć zarówno rozumu, jak i wiary. Nazywał sią sam "chrześcijańskim sufi". Za wstępem, autor podał wykaz działów (I-IV) oraz punkty omawiane w swojej pracy. Rozdział I (1-4) ; II ; III (1-45) ; IV (1-18). Druk współoprawny (klocek introligatorski), sygn. Pol.7.II.5880- Pol.7.II.5884. Format bibliograficzny: 8. Pieczątki: 1, 3, 10, 11. Dawne sygnatury: W.8, Uf 199. Zewnętrzne oznaczenia: NT. Krawędzie przycięte - nakrapiane ; typ oprawy (materiał) - półskórek ; obleczenie - skóra brązowa; zdobienia oprawy - tłoczenia ślepe (wielobarwny marmurek) ; okładzina - tektura ; niewielkie przedarcia / ubytki ; średnie zmiany strukturalne. W 2010 r. druk poddano konserwacji zachowawczej w ramach projektu „Konserwacja zachowawcza druków XV-XVII w. Biblioteki Elbląskiej”.