Schiller (Monachium, 1914) - obszerna monografia poświęcona życiu i twórczości Friedricha Schillera, właściwie Johanna Christopha Friedricha von Schillera (1759-1805) - wybitnego niemieckiego poety, dramaturga, filozofa i historyka, uważanego jest za jedną z najważniejszych postaci niemieckiego klasycyzmu oraz prekursora romantyzmu. Autorem opracowania jest niemiecki pisarz, filozof, historyk literatury i nauczyciel akademicki, pierwszy rektor pruskiej Akademii Królewskiej w Poznaniu Eugen Kühnemann (1868-1946). Książka ukazała się po raz pierwszy czternaście dni przed setną rocznicą śmierci poety 9 maja 1905 roku. Dzieło przedstawia życie, twórczość oraz ewolucję filozoficzną i estetyczną Schillera na tle epoki. Kühnemann prezentuje pogłębioną analizę i interpretację [nbsp]najważniejszych dramatów twórcy (takich jak „Zbójcy”, „Don Carlom”, „Maria Stuart” czy trylogia o Wallensteinie) oraz jego pism estetycznych. Autor skupia się również na koncepcjach estetycznych poety, jego rozumieniu wolności, humanizmu oraz roli sztuki w wychowaniu moralnym człowieka. Książka zgłębia to, jak twórczość Schillera ukształtowała niemiecką świadomość kulturową i dlaczego stał się on symbolem niemieckiego idealizmu.