Römische Geschichte. Siebenter Band

Opis dokumentu

Römische Geschichte (Lipsk, 1890) - siódmy tom, wydanej w ośmiu tomach w latach 1868-1890, historii Rzymu, której autorem jest niemiecki filolog klasyczny i historyk Joseph Anton Friedrich Wilhelm Ihne (1821-1902). To monumentalne dzieło szczegółowo opisuje dzieje starożytnego Rzymu od jego założenia aż do schyłku Republiki. Ihne w swojej pracy często krytycznie odnosi się do legendarnych początków Rzymu, próbując oddzielić mity od faktów historycznych. Pierwsze tomy skupiają się na założeniu miasta, erze królewskiej oraz rozwoju ustroju Republiki, w tym konfliktów patrycjuszowsko-plebejskich. Książka omawia szczegółowo wojny punickie (z Kartaginą), wojny z Galami, Liguryjczykami, podbój Grecji i Macedonii etc. Ważnym elementem jest analiza rzymskiej konstytucji, praw, religii oraz instytucji urzędniczych. Dzieło analizuje przyczyny wewnętrznych napięć w Rzymie, reformy Grakchów i walkę o władzę, prowadzącą do powstania Cesarstwa. Opracowanie to zostało docenione za naukowe podejście i szczegółową analizę źródeł, co odróżniało je od bardziej literackich ujęć historii Rzymu popularnych w XIX wieku. Praca została również przetłumaczona na język angielski jako „History of Rome”. Tom siódmy  opisuje m.in. dyktaturę Juliusza Cezara, która przypada na lata 49–44 p.n.e., będąc kluczowym momentem przełomowym między upadkiem republiki a narodzinami cesarstwa rzymskiego. Formalnie urząd ten sprawował kilkukrotnie, a w lutym 44 r. p.n.e. otrzymał dożywotnią władzę dyktatorską (dictator perpetuo), co ostatecznie doprowadziło do jego zamachu w idy marcowe.