Poemat epicki niemieckiego poety Christopha Martina Wielanda (1733-1813) wydany po raz pierwszy w 1780 roku. Dzieło łączy elementy klasycznego romansu rycerskiego z motywami fantastycznymi i opowiada pełną przygód historię sir Huona z Bordeaux. Aby móc poślubić ukochaną Rezię (córkę kalifa Bagdadu), główny bohater musi wykonać pozornie niemożliwe zadanie: upokorzyć kalifa na jego dworze w Bagdadzie, stawić czoła potężnemu królowi elfów Oberonowi i zdobyć jego magiczny róg. Pomaga mu w tym sam Oberon i psotny elf Puk, co prowadzi do licznych egzotycznych i niebezpiecznych prób. Baśniowa narracja Wielanda jest subtelną analizą konwencjonalnej moralności i chrześcijańskich wierzeń, których symbole autor umiejętnie wykorzystuje do krytycznego kwestionowania tradycji. Utwór stał się bezpośrednią podstawą literacką słynnej opery „Oberon” Carla Marii von Webera (1786-1826), której premiera odbyła się w 1826 roku.

[nbsp]