Jonathan Carver (1710–1780) był jednym z pierwszych podróżników, którzy intensywnie badali regiony górnego środkowego zachodu (Wisconsin, Minnesota, Iowa) i spisywali swoje obserwacje i odkrycia. Rzekomo w celu znalezienia przejścia północno-zachodniego przez kontynent, Carver podróżował przez północną dolinę Missisipi w latach 1766–1768, aż wyczerpały się jego fundusze i zapasy. W 1769 roku udał się do Anglii, aby ubiegać się o mecenat od Korony Brytyjskiej. Podczas pobytu w Anglii opublikował swoje relacje z trzech podróży po Ameryce Północnej. Jego opisy krajobrazów górnego biegu Missisipi, Wielkich Jezior oraz kultury min. plemion Dakotów i Odżibwejów są niezwykle szczegółowe i dokładne. Według niektórych badaczy opisy podróży Carvera to mieszanka autentycznych obserwacji i spostrzeżeń oraz mocno ubarwionych, przerysowanych i splagiatowanych treści, szczególnie, jeśli chodzi o opisy flory i fauny północnoamerykańskiego kontynentu. Mimo zarzutów stawianych autorowi już za życia jego opisy podróży wywarły znaczący wpływ na późniejsze prądy literackie, zwłaszcza na poetów romantycznych.