Neue Erzählungen und Gedichte von Heinrich Lersch (Mönchengladbach, Kolonia; 1926) - zbiór nowel i wierszy niemieckiego pisarza i poety robotniczego Heinricha Lerscha (1889-1936), wydany jako 16. zeszyt serii „Wege nach Orplid”, której redaktorem i wydawcą był Martin Rockenbach (1898-1948). Teksty zawarte w tym tomie skupiają się wokół trzech głównych motywów. Są to etos pracy i życie robotników, doświadczenia I wojny światowej oraz duchowość, wspólnota i kryzys moralny epoki. Jako zawodowy kotlarz, Lersch opisywał codzienność w fabrykach, warsztatach i przy ciężkiej pracy fizycznej. W przeciwieństwie do nurtów czysto socjalistycznych, które skupiały się wyłącznie na walce klas, Lersch nadawał pracy charakter wręcz mistyczny lub religijny. Praca u niego to nie tylko trud, ale siła tworząca wspólnotę ludzką, dająca godność i jednocząca naród. Stąd częste motywy maszyn, młotów, ognia i fabrycznego huku. Lersch był ochotnikiem na froncie i przeżył ciężkie zasypanie, co silnie odbiło się na jego psychice i twórczości. W swoich wierszach i opowiadaniach przetwarzał traumę okopów, cierpienie, śmierć towarzyszy broni, ale też poczucie żołnierskiej solidarności oraz tragiczny los ludzi rzuconych w wir machiny wojennej. Książka powstała w latach 20. XX wieku (okres Republiki Weimarskiej) i odzwierciedla panujący wówczas kryzys wartości. Lersch, będąc pod silnym wpływem katolicyzmu, szukał w swoich utworach braterstwa między ludźmi i duchowego odrodzenia społeczeństwa po katastrofie wojny. Często łączył los współczesnego robotnika z uniwersalnymi tematami humanitarnymi i moralnymi. Podsumowując, jest to literatura pełna ekspresji, łącząca surowy realizm przemysłowy i wojenny z głębokim, humanistycznym idealizmem.

[nbsp]