Nachgelassene Schriften von Ludwig Börne (Mannheim, 1850) - szósty tom zbioru pism należących do dorobku literackiego niemieckiego publicysty i pisarza Carla Ludwiga Börne (1786-1837). Niniejszy tom, wydany już po śmierci autora zawiera listy z okresu 1832-1833, oraz pisma, eseje i aforyzmy z okresu 1832-1836. Ludwig Börne, urodzony jako Juda Löb Baruch spędził dzieciństwo w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej mieszkającej zgodnie z panującym od 1617 roku prawem w getcie we Frankfurcie nad Menem. Przygotowanie do jedynych dozwolonych dla Żydów studiów medycznych odbył od 1802 roku u znanego lekarza i filozofa Markusa Herza w Berlinie. Po śmierci Herza jego żona Henriette Herz pomogła mu kontynuować naukę w Halle u Johanna Christiana Reila. W tutejszym gimnazjum musiał uzupełnić brakującą wiedzę ogólną i od 1804 roku rozpoczął studia. Uczęszczał także na wykłady filozoficzne i filologiczne prowadzone przez Friedricha Augusta Wolfa, Friedricha Schleiermachera i Henricha Steffensa. w 1807 roku przeniósł się do Heidelbergu, aby studiować kameralistykę administracyjną (nauki przygotowujące do pracy w urzędach), ponieważ zdobycie Frankfurtu przez Francuzów i ustanowienie nowych praw umożliwiło Żydom nabycie praw obywatelskich, a za tym również ubieganie się o posady administracyjne. Od 1808 roku studiował w Gießen, gdzie został promowany na doktora filozofii.W 1811 roku Börne został protokolantem policji, ale już w 1815 po restytucji i ponownym ograniczeniu praw Żydów zwolniono go z pełnionego urzędu. 5 czerwca 1818 roku został ochrzczony w Kościele ewangelickim, krótko przed tym zmienił imię i nazwisko na Ludwig Börne. Pod wpływem Jeanette Wohl, którą poznał w 1816 roku, założył w 1818 roku czasopismo Die Waage. Eine Zeitschrift für Bürgerleben, Wissenschaft und Kunst, które szybko uczyniło go bardzo znanym. Z powodu artykułów krytykujących ministra spraw zagranicznych Austrii Metternicha czasopismo zostało zamknięte przez cenzurę w 1821 roku. W 1819 roku redagował czasopisma Zeitung der Freien Stadt Frankfurt i Die Zeitschwingen, które również z powodu cenzury zostało zamknięte. W tym samym roku odbył pierwszą podróż do Paryża. W latach 1822-1824 przebywał w Paryżu, we Frankfurcie, Stuttgarcie i Monachium. W latach 1827-1828 mieszkał w Berlinie i Hamburgu. Paryska rewolucja lipcowa skłoniła go do przesiedlenia się do Paryża. W tym czasie jako reprezentant niemieckiej opozycji walczył przeciw restauracji dawnych władz i polemizował z Heinrichem Heine i Wolfgangiem Menzelem. Jego wybitne pismo polemiczne Menzel, der Franzosenfresser ukazało się w 1837 roku, w roku jego śmierci. Został pochowany na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu. Ludwig Börne jest jednym z prekursorów niemieckiego stylu dziennikarskiego, który określa pewną subiektywność, żart i siłę argumentów oraz obejmuje retoryczne pytania. Jego własne doświadczenia znalazły wyraz w licznych artykułach poruszających tematykę judaizmu, w których walczył o sprawiedliwość, wolność i godność ludzką. Należy także do jednego z twórców niemieckiej formy eseju poruszającego w krótkiej, treściwej formie aktualne problemy. Wzorując się na stylu Lessinga, Johannesa von Müllera i Jean Paula nadał dziennikarstwu wysoką jakość literacką i nieznaną dotychczas siłę oddziaływania. Dokument współoprawny z innymi drukami (klocek introligatorski), sygn. KD.3401.5 - KD.3401.6.