Mein Onkel Hermann… (Heilbronn, 1930) - autobiograficzna powieść niemieckojęzycznej pisarki bałtyckoniemieckiej Moniki Hunnius (1858-1937), wydana po raz pierwszy w 1921 roku. „Mój wujek Hermann. Wspomnienia ze starej Estonii” to nostalgiczny, pełen ciepła portret życia codziennego i atmosfery panującej w domu tytułowego wujka, lekarza dr. Hermanna Hessego. Wujek był dziadkiem słynnego pisarza Hermanna Hessego (laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1946 roku), który zresztą napisał wstęp do tej książki. Autorka wraca pamięcią do swojego dzieciństwa i młodości na prowincji dawnej Estonii, opisuje klimat i obraz życia niemieckiej mniejszości bałtyckiej w tym regionie (tzw. Bałtów), ich zwyczajów, domowej atmosfery oraz relacji rodzinnych w XIX-wiecznych Inflantach. Książka bardzo plastycznie i zmysłowo oddaje realia epoki. Czytelnik może poczuć atmosferę ówczesnych domów, zapachy, dźwięki i relacje międzyludzkie panujące w tamtych czasach.