Elbląska Biblioteka Cyfrowa

Adres URL:
http://historia.bibliotekaelblaska.pl/dokument/mein-leben

Tytuł:
Mein Leben

Typ:
Książka

Autor:
Schäfer, Johann Heinrich Dietrich
1926

Rok publikacji:
1926

Miejsce publikacji:
Berlin,Leipzig

Strony:
[ 2 ]; 243; [ 5 ]

Illustracje:
1

Języki:
ger

Sygnatura:
KD.16198

Kategorie:
Zbiory zabytkowe
Druki XIX – XX w. (do 1945)

Hasła przedmiotowe:
Literatura niemiecka - XX w.
Literatura biograficzna
Literatura wspomnieniowa
Autobiografia
Schäfer, Johann Heinrich Dietrich - autobiografia
Schäfer, Johann Heinrich Dietrich (1845-1929)

Opis dokumentu:
Mein Leben (Berlin, Lipsk; 1926) - autobiografia niemieckiego historyka i publicysty politycznego Johanna Heinricha Dietricha Schäfera (1845–1929). Książka opisuje jego drogę życiową - od trudnego dzieciństwa w Bremie, przez naukę i karierę naukową, aż po działalność akademicką i polityczną. Dietrich Schäfer urodził się 16 maja 1845 roku w Bremie jako syn robotnika portowego. Imiona Johann Heinrich Dietrich otrzymał po ojcu i dziadkach. Jego rodzina żyła w skrajnym ubóstwie. Bardzo wcześnie stracił oboje rodziców, przez co wychowywał się w miejskim przytułku dla sierot. Mimo trudnego startu, dzięki ogromnemu uporowi i pomocy darczyńców zdołał ukończyć prestiżowe gimnazjum w Bremie. Studiował historię na uniwersytetach w Getyndze i Lipsku, co otworzyło mu drzwi do kariery profesorskiej. Pracował jako profesor historii na uniwersytetach w Jenie, Wrocławiu, Tybindzie, Heidelbergu i Berlinie. Specjalizował się w historii średniowiecza oraz dziejach Ligi Hanzeatyckiej. Prezentował poglądy wielkoniemieckie i konserwatywne. Był jednym z najbardziej radykalnych nacjonalistycznych historyków swoich czasów, który swoją pracę naukową postrzegał [nbsp]jako misję polityczną. Przejął poglądy od swojego mistrza, Heinricha von Treitschkego. Głosił m.in. pseudonaukową wyższość „rasy germańskiej”. Charakteryzował się silnymi uprzedzeniami antysemickimi. W 1908 roku z powodów rasowych i politycznych zablokował nominację profesorską dla wybitnego socjologa Georga Simmela na uniwersytecie w Heidelbergu. Był założycielem i prominentnym członkiem Alldeutscher Verband (Związku Wszechniemieckiego). Angażował się w propagandę na rzecz rozbudowy niemieckiej floty wojennej i polityki kolonialnej (zyskał przez to przydomek „Flottenschäfer”). Podczas I wojny światowej żądał masowych aneksji terytorialnych na wschodzie i zachodzie Europy. Po upadku cesarstwa nie zaakceptował republiki i przewodził nacjonalistycznym organizacjom młodzieżowym. Z tego powodu nazistowscy narodowi socjaliści traktowali go później jako jednego ze swoich ideowych prekursorów. Zmarł 12 stycznia 1929 roku w Steglitz (Berlin).