Luther in Rom (Monachium, 1928) - XIX-wieczna powieść historyczna, wydana po raz pierwszy w 1870 roku, której autorem jest niemiecki pisarz i publicysta Christoph Bernhard Levin Matthias Schücking (1814-1883). Akcja książki skupia się na historycznej pielgrzymce młodego mnicha Marcina Lutra do Rzymu, którą odbył w latach 1510–1511 z ramienia swojego zakonu augustianów. Utwór łączy fakty historyczne z literacką fabułą, opisując realia ówczesnego Wiecznego Miasta oraz wewnętrzny rozwój i przeżycia przyszłego reformatora Kościoła. Schücking przedstawia Rzym u progu renesansu – miasto pełne przepychu, artystycznego blichtru, ale jednocześnie głębokiego moralnego zepsucia, intryg dworu papieskiego oraz cynizmu tamtejszego duchowieństwa. Młody, surowy i jeszcze głęboko pobożny oraz ortodoksyjnie nastawiony Luter przybywa do wiecznego miasta z intencją zyskania odpustów i pogłębienia swojej wiary. Zamiast tego z bliska doświadcza powszechnej korupcji, handlu sakramentami, lekceważenia religii przez rzymskich księży i obojętności hierarchii kościelnej na duchowe potrzeby wiernych. Zderzenie idealistycznego, niemieckiego mnicha z rzymską rzeczywistością staje się kluczowym momentem zwrotnym – w duszy bohatera kiełkuje zwątpienie w autorytet papieża oraz głęboki kryzys zaufania do instytucji Kościoła katolickiego, który w perspektywie historycznej doprowadzi go do wystąpienia przeciwko papieżowi i zainicjowania reformacji.