Lorenzaccio (Monachium, 1920) - pięcioaktowa tragedia napisana przez Dietricha Eckerta (1868-1923) - niemieckiego dziennikarza, pisarza, polityka, jednego z głównych przywódców NSDAP w jej wczesnym okresie, uczestnika puczu monachijskiego, przyjaciela Adolfa Hitlera. Dramat opiera się na historycznych losach renesansowego florentyńczyka, Lorenza de' Medici, i stanowi antysemicką interpretację tej postaci. Dzieło to jest swobodną przeróbką (o charakterze ideowo-politycznym) znanego, francuskiego dramatu romantycznego o tym samym tytule, którego oryginalnym autorem Alfred Louis Charlesde Musset (1810-1857). W oryginale Musseta tragedia skupia się na psychologicznym rozpadzie szlachetnego idealisty Lorenza, który przenika do otoczenia tyrana Aleksandra Medyceusza i udaje zdeprawowanego sługę, by zdobyć jego zaufanie i zabić go w imię wolności. Eckart - jako czołowy mentor Adolfa Hitlera i zagorzały antysemita – zmienił jednak radykalnie wydźwięk tej historii. W jego interpretacji sztuka zyskała mocno nacjonalistyczny podtekst, stając się antydemokratycznym manifestem nawołującym do zaprowadzenia autorytarnego porządku i odnalezienia silnego przywódcy, gloryfikując skrajny nacjonalizm (m.in. przemoc jako narzędzie polityczne) i niemiecki „odrodzeniowy” mesjanizm.