Lord Byron (Berlin, 1903) - klasyczna monografia naukowa, szczegółowo omawiająca życie i twórczość brytyjskiego poety i arystokraty, jednego z największych angielskich poetów i dramaturgów lorda Byrona, a dokładnie George’a Gordona Noela Byrona (1788-1824), w opracowaniu niemieckiego anglisty, badacza literatury i wykładowcy akademickiego Emila Ferdinanda Johanna Koeppela (1852-1917). Publikacja omawia życie, burzliwą osobowość oraz całościowy dorobek twórczy jednego z najwybitniejszych twórców angielskiego romantyzmu. Przedstawia losy poety, jego liczne podróże, relacje z otoczeniem i skandalizujący tryb życia, które silnie wpłynęły na postrzeganie jego twórczości. Wnikliwie bada jego twórczość, w tym najważniejsze dzieła Byrona (m.in. Wędrówki Childe Harolda czy Don Juana) Dokładnie analizuje poematy, liryki i dramaty poety, badając ich strukturę, język oraz dominujące motywy (np. melancholię, wolność, samotność). Demitologizuje wizerunek Byrona w popkulturze i wyjaśnia, jak jego prawdziwa osobowość różniła się od sztandarowego literackiego „bohatera bajronicznego”, z którym był utożsamiany. Ukazuje fenomen recepcji dzieł Byrona na świecie oraz to, jak jego dzieła ukształtowały europejską myśl literacką XIX wieku. Książkę opublikowano jako czterdziesty czwarty tom serii wydawniczej: Geisteshelden. Eine Sammlung von Biographien, wydawanej w latach 1895-1928 przez Ernsta Hofmanna w Berlinie (później również w Wittenberdze).