Opublikowana w latach 1912 – 1928 czterotomowa „Historia literatury niemieckich plemion i regionów” jest do dziś jednym z najbardziej kontrowersyjnych przykładów podejścia do historii literatury. Austriacki badacz kwestionował tradycyjny podział literatury według okresów chronologicznych i obsesyjnie wręcz próbował wiązać powstawanie literatury z przynależnością etniczną (Stamm) i pochodzeniem/położeniem geograficznym (Landschaft). W czwartym tomie swojej monumentalnej pracy Nadler próbując wykazać związek regionalnego rozwoju literackiego z tożsamością narodową przeszedł do podejść deterministycznych, interpretując niemiecką historię literatury przede wszystkim z nacjonalistycznego punktu widzenia.