Lehrbuch der Zoologie (Stuttgart, 1838) - pochodzący z I połowy XIX wieku czwarty z siedmiu tomów podręcznika do zoologii, którego autorem jest niemiecki botanik i zoolog, profesor medycyny i botaniki na Uniwersytecie w Jenie i dyrektor tamtejszego ogrodu botanicznego Friedrich Siegmund Voigt (1781-1850). Zoologia (gr. ζῷον zoon ‘zwierzę’, λόγος logos ‘nauka’) to dział biologii badający zwierzęta. Terminu tego po raz pierwszy użył Johann Schröder w 1659 roku w swoim dziele „Zoologia, czyli historia zwierząt przydatnych w badaniach natury i chirurgii”. Pierwsze prace zoologiczne ogłosił natomiast Arystoteles, zwany „ojcem” tej dziedziny. Spośród kilkuset jego dzieł do najważniejszych należą: „Historia naturalna zwierząt”, „O częściach zwierząt” oraz „O pochodzeniu zwierząt”. Czwarty tom publikacji Voigta poddaje opisowi najliczniejszy typ zwierząt bezkręgowych na Ziemi – stawonogi.