Lehrbuch der Zoologie (Stuttgart, 1835) - pochodzący z I połowy XIX wieku pierwszy z siedmiu tomów podręcznika do zoologii, którego autorem jest niemiecki botanik i zoolog, profesor medycyny i botaniki na Uniwersytecie w Jenie i dyrektor tamtejszego ogrodu botanicznego Friedrich Siegmund Voigt (1781-1850). Zoologia (gr. ζῷον zoon ‘zwierzę’, λόγος logos ‘nauka’) to dział biologii badający zwierzęta. Terminu tego po raz pierwszy użył Johann Schröder w 1659 roku w swoim dziele „Zoologia, czyli historia zwierząt przydatnych w badaniach natury i chirurgii”. Pierwsze prace zoologiczne ogłosił natomiast Arystoteles, zwany „ojcem” tej dziedziny. Spośród kilkuset jego dzieł do najważniejszych należą: „Historia naturalna zwierząt”, „O częściach zwierząt” oraz „O pochodzeniu zwierząt”. W pierwszej części tomu Voigt odnosi się do zoologii w sensie ogólnym (definicja, historia zoologii, dostępny materiał źródłowy z zakresu zoologii, rozwój świat zwierząt etc.). Druga część pierwszego tomu poświęcona jest natomiast teriologii i koncentruje się na systematyce i opisie ssaków - gatunku, który osiągnął najwyższy poziom organizacyjno-funkcjonalny w całym królestwie zwierząt.