„Lehrbuch der Kritik des Geschmacks, mit beständiger Rücksicht auf die Kantische Kritik der ästhetischen Urtheilskraft ausgearbeitet” jest podręcznikiem filozoficznym niemieckiego kantysty Christiana Wilhelma Snella (1755-1834). Opublikowane w 1795 roku dzieło stanowi systematyczny wykład dotyczący estetyki Immanuela Kanta (1724–1804), którego celem jest praktyczne i zrozumiałe wyjaśnienie złożonej estetyki królewieckiego filozofa, jego teorii smaku i istoty piękna. Snell analizuje ludzką zdolność do oceniania rzeczy wyłącznie na podstawie uczuć przyjemności i/lub nieprzyjemności, niezależnie od pojęć logicznych lub czystej użyteczności obiektu. Autor wyjaśnia, w jaki sposób sądy estetyczne, choć oparte na subiektywnych odczuciach, mogą mimo to cieszyć się, według Kanta, powszechną aprobatą (tzw. sensus communis).

[nbsp]