Lehrbuch der deutschen Rechtsgeschichte

Opis dokumentu

Lehrbuch der deutschen Rechtsgeschichte (Lipsk, 1894) - podręcznik historii prawa niemieckiego, który przez dekady służył jako kluczowe źródło wiedzy dla niemieckich studentów prawa, którego autorem jest Richard Karl Heinrich Schröder (1838-1917) - niemiecki prawnik i historyk prawa, profesor uniwersytecki, czołowy badacz dziejów prawa niemieckiego na przełomie XIX i XX wieku i autorytet w dziedzinie historii niemieckich instytucji prawnych i ustrojowych. To monumentalne, niespełna tysiącstronicowe dzieło obejmuje holistyczny rozwój niemieckiego systemu prawnego od czasów plemion germańskich przez epokę frankijską i całe średniowiecze, aż po epokę nowożytną .Książka stanowi przekrojowe kompendium historyczno-prawne i skupia się na następujących blokach tematycznych: ustrój państwowy i konstytucyjny (historia struktur władzy i ich zmian, ewolucja monarchii, parlamentów oraz organów państwowych na przestrzeni wieków), prawo prywatne (historyczne ujęcie instytucji prawa cywilnego m.in. własność, zobowiązania, spadki, prawo rodzinne), prawo karne (ewolucja pojęcia przestępstwa, katalog przestępstw i kar), ustrój sądowy i procesowy (organizacja wymiaru sprawiedliwości, rola urzędników oraz przebieg i formy postępowania sądowego w poszczególnych epokach) oraz źródła prawa (analiza najważniejszych aktów normatywnych, zbiorów prawa zwyczajowego, przywilejów oraz ksiąg prawnych). Dzieło reprezentuje niemiecką szkołę historyczno-prawną. Koncentruje się na drobiazgowej analizie historycznej źródeł prawa, ewolucji instytucji prawnych oraz wpływie prawa rzymskiego i kanonicznego na prawo niemieckie. Ze względu na niezwykłą szczegółowość i obszerność, podręcznik ten wszedł do kanonu klasycznej literatury prawniczej. Współcześnie jest ceniony przede wszystkim jako monumentalne źródło historyczne do badań nad niemiecką myślą prawną.