Lebendige Stunden

Opis dokumentu

Lebendige Stunden (Berlin, 1902) - cykl czterech jednoaktowych dramatów, autorstwa austriackiego lekarza, powieściopisarza i dramaturga, uważanego za jednego z najważniejszych przedstawicieli wiedeńskiego modernizmu Arthura Schnitzlera (1862-1931). Książka składa się z czterech następujących utworów: „Lebendige Stunden”, „Die Frau mit dem Dolche”, „Die letzten Masken” oraz „Literatur”. Tytułowy dramat „Lebendige Stunden” opowiada o młodym poecie, którego twórczość była blokowana przez długą chorobę matki. Matka popełnia samobójstwo, by dać synowi wolność i wenę. Gdy pisarz po latach cieszy się z odzyskanego talentu i „żywych godzin” tworzenia, przyjaciel rodziny uświadamia mu, jak wysoką cenę (życie matki) za to zapłacił. „Die Frau mit dem Dolche” to historia pary, która podczas wizyty w muzeum w Wiedniu analizuje obraz przedstawiający kobietę z morderczym narzędziem. Rozważania na temat fikcji literackiej, zdrady i zazdrości zaczynają niebezpiecznie zacierać granicę z ich własnym, prawdziwym życiem. „Die letzten Masken” to dramat, którego akcja toczy się w wiedeńskim szpitalu dla nieuleczalnie chorych. Dziennikarz u progu śmierci postanawia wyjawić swojemu dawnemu przyjacielowi (który odniósł sukces literacki), że przez całe życie skrycie gardził jego twórczością i podkochiwał się w jego żonie. Ostatecznie jednak rezygnuje z tej zemsty, uznając że prawda nie ma już dla niego żadnego znaczenia wobec nadchodzącej śmierci. Ostatni utwór - „Literatur” to satyra na środowisko artystyczne. Kobieta i mężczyzna, oboje będący pisarzami, rozstają się w burzliwych okolicznościach. Kobieta zamierza opublikować ich wspólną, intymną korespondencję w formie powieści, by zemścić się na byłym partnerze. Sprawy przybierają jednak nieoczekiwany obrót, gdy okazuje się, że jej obecny, mało rozgarnięty narzeczony również wpadł na identyczny pomysł. Głównym motywem łączącym wszystkie cztery sztuki jest napięcie między twórczością artystyczną a prawdziwym życiem oraz pytanie o to, czy sztuka jest w stanie oddać emocje i cierpienie.