Kurzer Abriss der Elektrizität

Opis dokumentu

Kurzer Abriss der Elektrizität (Stuttgart, 1921) - popularnonaukowe kompendium po raz pierwszy opublikowane pod koniec XIX wieku, autorstwa Leo Graetza (1856-1941) - wybitnego niemieckiego fizyka i profesora Uniwersytetu w Monachium, który zasłynął jako pionier w dziedzinie fizyki i elektrotechniki, a jego odkrycia są do dziś wykorzystywane w nauce i przemyśle. Książka w przystępny i jasny sposób przybliża czytelnikowi podstawy wiedzy o elektryczności, w zwięzłej formie porządkując najważniejsze zagadnienia z tej dziedziny fizyki. Publikacja skupia się na przekrojowym omówieniu zjawisk elektrycznych, kładąc nacisk na teorię oraz jej praktyczne zastosowania. Układ treści różni się od klasycznych podręczników, ponieważ autor zrezygnował ze ścisłego podziału na korzyść bardziej przystępnej narracji. Omawiane zagadnienia obejmują m.in.: prądy galwaniczne i prawo Ohma (omówione już w początkowych rozdziałach), elektromagnetyzm, elektrostatykę, zagadnienia zaawansowane (np. wyładowania elektryczne w gazach czy zjawiska oscylacyjne) etc. Dzięki zwięzłemu podejściu, książka pomijała nadmiar specjalistycznych szczegółów technicznych, a mimo to stała się cenionym źródłem wiedzy zarówno dla studentów, jak i osób uczących się samodzielnie.  W Polsce dzieło to funkcjonowało w tłumaczeniu L. Brunera pt. „Elektryczność, teorja i zastosowania” (wyd. Warszawa, 1908 rok). W nowszych wydaniach (książka doczekała się wielu wznowień), autor dodawał opisy nowinek technologicznych, w tym wczesne podstawy fal elektromagnetycznych i początki radiotelegrafii.