Opublikowany w 1791 roku w Rinteln i Lipsku niemieckojęzyczny (skrócony) przekład drugiego z pięciu tomów książki Podróże w celu odkrycia źródeł Nilu Błękitnego autorstwa szkockiego podróżnika i pisarza Jamesa Bruce’a (1730-1794). Dokument jest relacją z dwunastoletniej podróży, w którą autor wyruszył w 1768 roku na poszukiwanie źródeł Nilu Błękitnego. Podobnie jak większość współczesnych mu badaczy Bruce uważał, że Nil Błękitny jest głównym nurtem, a Nil Biały uznał za mało znaczący dopływ. Dlatego na teren poszukiwań wybrał Abisynię (dawna nazwa Etiopii) dokąd dotarł z Egiptu, udając się najpierw na wybrzeże Morza Czerwonego w Al-Kusajr, skąd popłynął do Massaui i pojechał dalej drogą lądową do ówczesnej stolicy Etiopii Gondaru. W Gondarze negus (historyczny i polityczny tytuł władców krain Etiopii w okresie monarchii) posiadał wspaniały pałac wzniesiony przez Portugalczyków. Dzięki swej wiedzy medycznej Bruce stał się ulubieńcem cesarza i otrzymał od niego jako lenno jezioro górskie. W 1770 odkrył źródło Nilu Błękitnego, którym okazało się jezioro Tana, jednak nie był pierwszym Europejczykiem, który tam przebywał. Opracowanie zawiera interesujące relacje z przygód podróżnika w Afryce, barwne opisy przyrody, etiopskiego społeczeństwa etc. Dokument uzupełniają opisy i uzupełnienia przyrody ożywionej i nieożywionej sporządzone przez niemieckiego botanika, entomologa i naturalistę Johanna Friedricha Gmelina (1748-1804). Autorem tłumaczenia jest niemiecki historyk i bibliotekarz Ernst Wilhelm Cuhn (1756-1809).

[nbsp]