Jäger und Jagd im Dritten Reiche. Ein Leitfaden für Jungjäger

Opis dokumentu

Jäger und Jagd im Dritten Reiche (Dębno, Berlin; 1936) - oficjalny przewodnik ideologiczny i merytoryczny dla adeptów łowiectwa w nazistowskich Niemczech autorstwa niemieckiego leśnika, myśliwego i pisarza Wilhelma Kießlinga (1872-1935), który zredagował i wydał rok po śmierci autora Otto Freiherr von Dungern-Oberau (1873-1969) - niemiecki szlachcic, oficer i autor literatury podróżniczej i myśliwskiej. Publikacja szczegółowo omawia nową ustawę łowiecką z lipca 1934 roku (Reichsjagdgesetz), która scentralizowała i zmonopolizowała łowiectwo. Wprowadziła również zasadę, że polować mogli tylko członkowie zrzeszenia Deutsche Jägerschaft. Odnosi się do działalność urzędów łowieckich podległych ówczesnemu Naczelnemu Łowczemu Rzeszy (Reichsforst- und Jagdmeister) - Hermannowi Göringowi. Zajmuje się zagadnieniami dotyczącymi zasad etyki i tradycji łowieckiej, niemieckich sądów koleżeńskich działający w strukturach organizacji łowieckich, właściwego kształtowania postaw „prawdziwego niemieckiego myśliwego” etc. Porusza kwestie praktyczne dotyczące m.in. biologii zwierzyny łownej, dokarmiania, zasad ochrony przyrody, używania psów myśliwskich itd. Publikacja ta stanowiła oficjalny przewodnik dla osób przystępujących do egzaminów łowieckich, odzwierciedlający ówczesne realia i specyficzne podejście władz Trzeciej Rzeszy do środowiska naturalnego oraz prawa do polowania. Książka jest uznawana za historyczne źródło pokazujące, w jaki sposób reżim narodowosocjalistyczny podporządkował i zideologizował niemieckie łowiectwo, czyniąc z niego element państwowej propagandy i zarządzania środowiskiem.