Epitalamium z okazji ślubu wrocławskiego patrycjusza Marcina Schillinga i Marty – córki Tomasza Ashelma, wrocławskiego mieszczanina (1583). Ród Schillingów był jednym z najbardziej szanowanych we Wrocławiu, o którego względy zabiegali artyści, w tym także autor utworu Andrzej Calagius, poeta laureatus caesareus, który przez większość życia utrzymywał się z pracy literackiej i nauczania. Pan młody był kuzynem kryptokalwinisty Jakuba Monau'a - razem studiowali na uniwersytecie w Haidelbergu. W jego kręgu wpływów pozostawał również Calagius, odsunięty w 1586 z funkcji preceptora gimnazjum św. Elżbiety we Wrocławiu na fali oskarżeń o kryptokalwinizm. Utwór gratulacyjny Calagiusa napisany został heksametrem (styl podniosły). Wątki mitologiczne zaczerpnięte z dzieł antycznych poetów (Wergiliusz, Owidiusz) łączą się płynnie z motywami chrześcijańskimi (wzorcowe biblijne małżeństwa). Konwencjonalny temat odradzającego się na wiosnę świata przyrody staje się tłem dla wychwalanych zaślubin i panegirycznych pochwał pana młodego. Druk współoprawny (klocek introligatorski), sygn. Pol.6.II.857-Pol.6.II.864. Format bibliograficzny: 4. Pieczątki: 7, 10, 11, 20. Dawne sygnatury: N.2.Misc.5. Typ oprawy (materiał) - papier; zdobienia krawędzi - marmoryzowane krawędzie; obleczenie (kolor) - czarny; okładziny - tektura; zdobienia oprawy - marmurek; oprawa - niewielkie deformacje oraz niewielkie zabrudzenia. W 2010 r. druk poddano konserwacji zachowawczej w ramach projektu „Konserwacja zachowawcza druków XV-XVII w. Biblioteki Elbląskiej”.

[nbsp]