Idiotikon der deutschen Sprache in Lief- und Ehstland. Nebst eingestreueten Winken für Liebhaber

Opis dokumentu

Wydany w 1795 roku w Rydze przez niemieckobałtyckiego pastora, publicystę, historyka i badacza języków Augusta Wilhelma Hupela (1737-1819) „Idiotikon der deutschen Sprache in Lief- und Ehstland” to dzieło dokumentujące w formie słownikowej specyficzne słownictwo niemieckie, używane w Inflantach i Estonii inaczej niż w innych krajach niemieckojęzycznych. Hupel wyjaśnia zróżnicowanie językowe i lokalne lematów języka niemieckiego w regionach nadbałtyckich. Autor pokazuje, jak lokalny język niemiecki zmieniał się, między innymi pod wpływem kontaktów z dialektami estońskimi, łotewskimi, polskimi i rosyjskimi. Słownik regionalizmów Hupela zawiera również „wplecione wskazówki dla pasjonatów”, czyli wyjaśnienia terminów związanych z regionalnymi zwyczajami, rzemiosłem, gospodarstwem domowym, prawem, życiem codziennym i warunkami życia w niemieckojęzycznych regionach nadbałtyckich w XVIII wieku.