Gudrun. Ein deutsches Heldengedicht übertragen von Karl Simrock

Opis dokumentu

Gudrun (Berlin, 1926) - niemieckojęzyczne wydanie średniowiecznego eposu rycerskiego znanego jako „Gudrun” (lub w niektórych wersjach „Kudrun”), przetłumaczonego i opracowanego przez niemieckiego poetę, germanistę i tłumacza, który spopularyzował dawne eposy w XIX wieku  Karla Siemrocka (1802-1876). To jeden z najważniejszych średniowiecznych niemieckich poematów heroicznych, porównywany często do „Pieśni o Nibelungach”. Dzieło to łączy wątki germańskich sag z ideałami średniowiecznego rycerstwa. Powstało anonimowo w Austrii lub Bawarii około 1250 roku. W późniejszych wiekach tekst był wielokrotnie tłumaczony na nowożytny język niemiecki. Epos opowiada historię trzech pokoleń rodu królewskiego z północnych wybrzeży Morza Północnego. Głównym wątkiem jest opowieść o księżniczce Gudrun z rodu Hegelinców, która zostaje porwana przez normańskiego księcia Hartmuta, który pragnie zmusić ją do małżeństwa. Mimo długiej niewoli i okrutnego traktowania, Gudrun pozostaje wierna swojemu narzeczonemu – Herwigowi. Ostatecznie zostaje uwolniona, a zamiast kontynuować krwawą wrogość, zapobiega dalszym wojnom dzięki mądrym układom pokojowym i małżeństwom. W przeciwieństwie do ponurej i tragicznej „Pieśni o Nibelungach”, „Gudrun” jest nazywana eposem optymistycznym, w którym kluczową rolę odgrywa przebaczenie, lojalność, wierność oraz pojednanie z wrogami.