Gregor Heimburg (ok. 1400 – 1472) był wpływowym niemieckim prawnikiem, dyplomatą i humanistą XV wieku. Był tzw. „prawnikiem wędrownym”, reprezentował świeckich książąt i miasta cesarskie, bronił suwerenności Niemiec przed papiestwem i uchodzi za jednego z ważniejszych prekursorów ruchu reformatorskiego w Kościele katolickim w XV wieku. Książka „Gregor von Heimburg. Przyczynek do historii Niemiec w XV wieku” niemieckiego teologa (protestanckiego) i profesora historii Kościoła Clemensa Brockhausa została wydana w 1861 roku w elitarnym lipskim wydawnictwie F.A. Brockhaus. Książka przedstawia szczegółowy obraz życia, działalności i wkładu Heimburga w historię polityczną i historię Kościoła w XV wieku. Brockhaus śledzi i analizuje rozwój intelektualny Heimburga, pokazując, jak kształtowały się jego poglądy na prawo i rolę Kościoła w społeczeństwie (szczególnie pod wpływem znajomości z Eneaszem Sylwiuszem Piccolominim, późniejszym papieżem Piusem II). Następnie autor opisuje działalność Heimburga jako doradcy politycznego cesarza niemieckiego oraz jego rolę w soborze w Bazylei (1431–1445), będącym ważną próbą reformy Kościoła. Autor dowodzi, że Heimburg był kluczową postacią w rozwoju niemieckiej myśli politycznej i przedstawia szczegółową analizę jego pism na temat prawa, polityki i natury państwa.