Goethe’s Werke …(Tybinga, 1807) - piąty tom antologii utwór Johanna Wolfganga von Goethego (1749-1832) - najwybitniejszego niemieckiego poety okresu romantyzmu, dramaturga, prozaika, uczonego, polityka i wolnomularza. Obok Friedricha Schillera (1759-1805) był czołowym przedstawicielem klasycyzmu weimarskiego oraz prekursorem romantyzmu. Był również myślicielem i uczonym, znawcą wielu dziedzin wiedzy oraz sztuki. Czwarty tom antologii zawiera cztery utwory Goethego. Pierwszy to „Götz von Berlichingen mit der eisernen Hand” - znaczące dzieło nie tylko samego Goethego, ale też całego okresu "burzy i naporu" w literaturze niemieckiej. W tym dramacie, który zapewnił poecie pierwsze wyrazy uznania wśród krytyków i weimarskich romantyków, bierze on na warsztat historię słynnego jednorękiego rycerza-rozbójnika z czasów Maksymiliana I. Choć Götz Żelaznoręki zbójował na traktach ówczesnej Szwabii, cieszył się powszechnym szacunkiem i sławą wojownika, a jego honor (przejawiający się chociażby w tym, że nigdy nie wystąpił przeciwko władcy) przeszedł do legendy. Drugi utwór to wierszowana sztuka „Egmont”, której akcja dzieje się w trakcie powstania holenderskiego, na początku wojny osiemdziesięcioletniej. Osoba Egmonta była wzorowana na rzeczywistej postaci Lamoraal z Egmond. Dramat w pięciu aktach „Stella’” to trzeci utwór niniejszego tomu. Premiera spektaklu odbyła się w Hamburskim Teatrze Narodowym w 1776 roku i wkrótce wywołała oburzenie moralne, którego efektem były zakazy przedstawień. Ostatni utwór to porywający dramat „Clavigo”. Opowiada historię Clavigo, początkującego młodego pisarza z Madrytu, którego pasja zawodowa koliduje z miłością do Marie Beaumarchais. Dramat osiąga punkt kulminacyjny w ekscytującej konfrontacji miłości i ambicji, prawdy i oszustwa. „Clavigo” to coś więcej niż tylko dramat romantyczny. To głębokie badanie ludzkich motywów i tragicznych konsekwencji ambicji i zdrady.