Monografia (jednocześnie dysertacja doktorska z Uniwersytetu w Monachium z 1882 roku) niemieckiego historyka literatury i recenzenta muzycznego, Heinricha Welti (1859-1937), poświęcona sonetowi jako formie poetyckiej w historii literatury niemieckiej. Autor akrybicznie zajmuje się historią sonetu od początków jego pojawienia się w literaturze włoskiej, poprzez literaturę niemiecką okresu renesansu i baroku, aż do początków XIX wieku. Dedykacja: Michael Bernays gewidmet.