Geschichte der Philosophie VI Die Philosophie im ersten Drittel des neunzehnten Jahrhunderts (Lipsk, 1912) - publikacja z zakresu historii filozofii w opracowaniu niemieckiego filozofa, pisarz i historyka, ważnego przedstawiciela niemieckiej myśli monistycznej Christiana Heinricha Arthura Drewsa (1865-1935). Opracowanie wydane zostało w serii wydawniczej Sammlung Göschen wydawanej od 1889 roku przez księgarnię wydawniczą G. J. Göschen. Pierwszymi tomami serii były dzieła niemieckiego oświecenia i niemieckiego klasycyzmu. Kolejne prezentowały aktualną wiedzę dotyczącą coraz liczniejszych dziedzin nauki i technologii, w tym m.in. językoznawstwa, historii, historii literatury, filozofii, nauk przyrodniczych, matematyki, astronomii, geografii, prawa, nauk politycznych, teologii i religii, muzyki i sztuki, pedagogiki etc. Niniejszy tom odnosi się do[nbsp] historii XIX-wiecznej niemieckiej myśli filozoficznej. Autor prezentuje w nim m.in. sylwetki i myśl filozoficzną przedstawicieli niemieckiego idealizmu, którego istotą było założenie, że myśl jest pierwotna w stosunku do bytu. Jego głównymi przedstawicielami byli Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770-1831), Johann Gottlieb Fichte (1762-1814) i Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling (1775-1854). Odnosi się również do drugiego typu idealizmu niemieckiego, biegunowo przeciwny Fichtemu, Schellingowi i Heglowi, który stworzył Arthur Schopenhauer (1788-1860). Prezentuje także przedstawicieli grup zajmujących inne stanowisko niż idealistyczne i posługujących się inną metodą niż spekulacyjna. Należą do nich m.in. główny przedstawiciel realistycznej metafizyki Johann Friedrich Herbart (1776-1841) oraz obrońca metody empirycznej Jakob Friedrich Fries (1773-1843).