Starodruk „Geschichte der Englischen Kolonien in Nord-Amerika von der ersten Entdeckung dieser Länder durch Sebastian Cabot bis auf den Frieden 1763” to niemieckie tłumaczenie opublikowanej w języku angielskim w 1773 szczegółowej historii brytyjskich kolonii w Ameryce Północnej od roku 1497, kiedy to wenecki żeglarz i nawigator Sebastian Cabot (1476-1557) popłynął pod brytyjską banderą króla Henryka VII (1457-1509) do wschodniego wybrzeża Ameryki Północnej, do czasu zakończenia konfliktu między Wielką Brytanią i Francją oraz Hiszpanią o posiadłości kolonialne w Ameryce Północnej w roku 1763. Anonimowe dzieło ma strukturę chronologiczną i geograficzną i składa się z dwóch tomów opisujących proces transformacji od odkryć do założenia kolonii francuskich i brytyjskich. Tom pierwszy poświęcony jest odkryciom geograficznym i historii zakładania poszczególnych kolonii. Zaczyna się od tytułowej wyprawy Sebastiana Cabota z 1497 roku i opisuje pierwsze angielskie podróże morskie za panowania królowej Elżbiety I (1533-1603), niepowodzenia wcześniejszych prób osadnictwa (np. w Roanoke) oraz podstawy prawne ustanowione w królewskich przywilejach. Autor systematycznie przedstawia poszczególne terytoria wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych i analizuje dokładne granice geograficzne, historię klimat, rodzaje gleby, formę administracyjną, osobliwości religijne, towary handlowe i relacje z rdzennymi mieszkańcami kolonii założonych w prowincjach Nowa Anglia, Massachuset, Connecticut i Rhode Islands.