Germanentum (Heidelberg, 1934) - klasyczna praca z zakresu filologii germańskiej i historii kultury, autorstwa szwajcarskiego germanisty, mediewisty i skandynawisty Andreasa Heuslera (1865-1940), opublikowana w ramach serii naukowej „Kultur und Sprache” (tom 8). Publikacja skupia się na analizie mentalności, systemu wartości, etyki oraz estetyki dawnych plemion germańskich. Odnosi się do sposobu myślenia i postrzegania świata, ukazując, jak dawni Germanie rozumieli pozycję jednostki, przeznaczenie oraz relacje społeczne. Omawia zagadnienie etyka honoru, ze szczególnym naciskiem na tzw. „heroiczny kodeks honorowy” (męstwo, lojalność wobec władcy i rodu, gotowość do walki). Porusza kwestie zwyczajów i prawa, analizując takie instytucje jak zemsta rodowa (krwawa zemsta), kult przodków oraz struktura plemienna. Odnosi się również do kultury i języka. Znaczna część dzieła opiera się na analizie dawnej literatury nordyckiej, zwłaszcza sag staroislandzkich. Heusler uważał je za najczystsze, najbardziej autentyczne źródło do zrozumienia dawnego germańskiego ducha i stylu narracji. Choć książka była i jest doceniana za kunszt pisarski oraz doskonałą znajomość dawnych sag, należy pamiętać, że powstała w realiach naukowych początku XX wieku. Odzwierciedla ona ówczesne tendencje (w tym romantyzację kultury germańskiej oraz oraz mitologię początków narodowych), dlatego współcześnie jej oceny wymagają pewnego dystansu.