Frühneuhochdeutsches Lesebuch

Opis dokumentu

Frühneuhochdeutsches Lesebuch (Getynga, 1920) - akademicki zbiór tekstów źródłowych, służący do nauki języka i literatury niemieckiej z okresu wczesno - nowo - wysoko - niemieckiego (Frühneuhochdeutsch), który był używany mniej więcej między 1350 i 1650 rokiem, autorstwa niemieckiego filologa i germanisty, profesora języka i literatury niemieckiej na Uniwersytecie w Gießen Alfreda Augusta Woldemara Götzego (1876-1946) . Książka zawiera antologię tekstów - zbiór starannie dobranych, oryginalnych fragmentów dzieł literackich, dokumentów urzędowych, kronik oraz pism religijnych z epoki. Szczególny nacisk położono na literaturę okresu reformacji, w tym pisma Marcina Lutra, które miały fundamentalny wpływ na kształtowanie się języka standardowego. Podręcznik pozwala prześledzić zmiany fonetyczne, morfologiczne i leksykalne, które zaszły w języku niemieckim w fazie przejściowej od średnio – wysoko - niemieckiego do nowo - wysoko - niemieckiego oraz ułatwia zrozumienie przestarzałego słownictwa i specyfiki ówczesnej ortografii. Książka jest ściśle powiązana ze słownikiem filologicznym dla germanistów „Frühneuhochdeutsches Glossar” tego samego autora. Podręcznik stanowi fundamentalne źródło dla germanistów i historyków języka niemieckiego, ukazujące historyczną ewolucję niemczyzny od średniowiecza do ujednolicenia nowożytnego języka ogólnoniemieckiego.