Friedrich Schlegels Geschichte der alten und neuen Literatur […] Erster Theil

Opis dokumentu

Friedrich Schlegels Geschichte der alten und neuen Literatur (Wiedeń, 1815) - pierwsza część zbioru wiedeńskich wykładów z historii literatury dawnej i współczesnej, które wygłaszał w pierwszej połowie 1812 roku, w sali taneczno-koncertowej słynnego wiedeńskiego zajazdu „Zum Römischen Kaiser” niemiecki poeta, krytyk literacki, językoznawca i filozof Karl Wilhelm Friedrich von Schlegel (1772-1829). Autor był obok swojego brata Augusta Wilhelma Schlegela (1767-1845) jednym z najważniejszych reprezentantów wczesnego romantyzmu w Jenie. Uważany jest za pioniera typologii języków i indologii. Wywarł wpływ prawie na wszystkie obszary nauk humanistycznych. W niemieckim obszarze językowym uchodzi za założyciela krytyki literackiej. W Europie jego nazwisko stało się w XIX w. synonimem opozycji wobec klasycyzmu. Jego kontrowersyjna powieść Lucinde (1799) z elementami autobiograficznymi i szerząca emancypację płci inspirowała Thomasa Manna (1875–1955) i Roberta Musila (1880–1942). Jego filozofia sztuki i życia wywarła wpływ m.in. na Wilhelma Diltheya (1833–1911), Martina Heideggera (1889–1976) i Waltera Benjamina (1892–1940). Schlegel opublikował tę pierwszą europejską historię literatury jako wyraźną kontrpropozycję dla prusko-protestanckiej narracji niemieckiej tradycji literackiej. Pierwsza część zbioru zawiera osiem wykładów, których tematyka dotyka historii literatury starożytnej (greckiej, rzymskiej, indyjskiej) oraz średniowiecznej.