Franz Liszt … (Berlin, 1929) - zbeletryzowana powieść biograficzna, która skupia się na życiu, twórczości oraz skomplikowanych relacjach uczuciowych i duchowych wielkiego węgierskiego kompozytora i pianisty, jednej z najważniejszych postaci epoki romantyzmu Franza Liszta (1811-1886). Autorem książki jest ceniony austriacki pisarz, biograf, krytyk architektury oraz teoretyk sztuki i rzemiosła artystycznego Joseph August Lux (1871-1947), który specjalizował się w zbeletryzowanych, głębokich psychologicznie powieściach biograficznych o wielkich twórcach. Oprócz książki o Franzu Liszcie, napisał głośne dzieła m.in. o Ludwigu van Beethovenie oraz Franzu Schubercie. Powieść Luxa przedstawia dramatyczne życie Liszta jako konflikt między ziemskimi namiętnościami a duchowym powołaniem. Stąd tytułowa „niebiańska i ziemska miłość” (będąca nawiązaniem do słynnego obrazu Tycjana o tym samym tytule), która odzwierciedla wewnętrzne rozdarcie Liszta pomiędzy głęboką, niemal mistyczną religijnością (późniejsze lata i jego związki z kościołem, niższe święcenia kapłańskie) a potężnymi, ziemskimi namiętnościami, uwielbieniem przez tłumy (zjawisko tzw. lisztomanii) oraz płomiennymi romansami (głośne romanse m.in. z hrabiną Marie d'Agoult i księżną Karoliną Sayn-Wittgenstein). Fabuła śledzi jego przemianę od szalonego wirtuoza uwikłanego w skandaliczne romanse, przez okres „lisztomanii”, aż po ostateczne porzucenie kariery dla kompozycji sakralnych pod wpływem Karoliny von Sayn-Wittgenstein. Finałowa część powieści skupia się na ostatecznym triumfie „miłości niebiańskiej”. Po tragicznych wydarzeniach osobistych , Liszt przyjmuje w Rzymie niższe święcenia kapłańskie (staje się Abbe Lisztem). Fabuła zamyka się obrazem sędziwego kompozytora, który ziemskie namiętności przekuł w mistyczną muzykę sakralną. Dzieło maluje szeroki portret dziewiętnastowiecznego świata artystycznego Europy, salonu kulturalnego i środowiska romantyków, w którym Liszt funkcjonował jako centralna postać. Lux napisał tę książkę w stylu biografii beletryzowanej – choć trzyma się faktów historycznych, kładzie ogromny nacisk na dialogi, monologi wewnętrzne Liszta oraz poetyckie opisy jego stanów emocjonalny. Książkę uzupełniają unikatowe ryciny, ilustracje i faksymile.