Forschungen zur Geschichte des Abtes Wilhelm von Hirschau (Getynga, 1874) - historyczna monografia rekonstruująca życie XI-wiecznego opata klasztoru benedyktynów Wilhelma z Hirsau (1026-109) poprzez krytyczną analizę średniowiecznych źródeł, demitologizująca jego postać. Główną tematyką książki jest szczegółowa biografia oraz analiza działalności religijno-politycznej opata. Ponieważ książka powstała jako akademicka rozprawa doktorska na Uniwersytecie w Getyndze, autor skupia się na krytycznym, naukowym ujęciu tamtej epoki. Treść książki koncentruje się na trzech kluczowych obszarach. Pierwszy dotyczy wprowadzenia reformy hirsaugijskiej. Autor opisuje, jak Wilhelm przekształcił swój klasztor i wprowadził w Niemczech surową, benedyktyńską regułę wzorowaną na opactwie w Cluny. Pokazuje ruch odnowy, który swoim zasięgiem objął dziesiątki innych klasztorów w Europie. Drugi odnosi się do sporu o inwestyturę. Książka analizuje zaangażowanie Wilhelma w wielki polityczny i kościelny konflikt tamtych czasów (między papieżem Grzegorzem VII a cesarzem Henrykiem IV). Wyjaśnia, jak reformatorzy z Hirsau włączyli się w politykę, zyskując potężne poparcie arystokracji i papiestwa. Trzeci obszar to oczywiście krytyka źródeł historycznych. Jako dzieło naukowe, praca Helmsdörfera dokładnie bada wiarygodność średniowiecznych dokumentów, w tym kroniki Codex Hirschaugiensis oraz dawnej biografii opata (Vita Willihelmi), oddzielając fakty historyczne od późniejszych legend. Dzieło przedstawia Wilhelma jako wybitnego organizatora i stratega politycznego, a nie tylko religijnego mistyka. Dokładne daty urodzenia i śmierci autora monografii (Adolfa Helmsdörfera) nie zachowały się w powszechnych spisach biograficznych. Wiadomo, że żył w XIX i na początku XX wieku. Z zachowanych w niemieckich archiwach listów (m.in. w Stadtarchiv Darmstadt) wynika, że autor żył jeszcze i prowadził korespondencję w latach 1903–1919, co oznacza, że zmarł najwcześniej pod koniec lub po zakończeniu I wojny światowej.