Es lebe das Leben

Opis dokumentu

Es lebe das Leben (Stuttgart, Berlin; 1927) - dramat w pięciu aktach napisany przez niemieckiego pisarza i dramaturga Hermanna Sudermanna (1857-1928). Utwór osadzony jest w realiach Cesarstwa Niemieckiego przełomu XIX i XX wieku (epoka wilhelmińska) i stanowi surowy rozrachunek z mentalnością ówczesnych wyższych sfer. Porusza tematykę konfliktu jednostki z konwenansami społecznymi, dylematów moralnych, politycznej ambicji oraz starcia indywidualnej wolności z etyką i obowiązkiem. Przedstawia historię hrabiny Beaty von Kellinghausen i barona Richarda von Völkerlingka, których romans z przeszłości zagraża ich obecnej pozycji społecznej i przyjaźni. Kiedy sekrety kochanków grożą skandalem, główna bohaterka decyduje się na ostateczne poświęcenie, wybiera samobójstwo jako akt najwyższej odpowiedzialności, by chronić bliskich przed infamią. Tytułowe „niech żyje życie” to manifestacja odwagi w przeżyciu pełni istnienia, połączona z gotowością do ostatecznej i cichej, tragicznej ofiary w imię honoru i spokoju bliskich. Hermann Sudermann, związany z ruchem naturalistycznym, wykorzystuje dramat do obnażenia fałszu i słabości wyższych sfer. Najważniejszą wartością dla bohaterów jest „dobre imię” i status społeczny. Tragedia Beaty polega na tym, że musi umrzeć nie z powodu braku miłości mężowskiej czy braku skruchy, ale dlatego, że społeczeństwo nie wybaczyłoby jawnego skandalu obyczajowego. Elity potępiają grzech dopiero wtedy, gdy wyjdzie on na jaw. Ukrywany przez lata romans nikomu nie przeszkadzał i nie niszczył karier. Dopiero publiczna demaskacja zmusza bohaterów do podjęcia radykalnych, destrukcyjnych kroków. Sudermann krytykuje anachroniczny kodeks honorowy, który nakazuje bliskim przyjaciołom strzelać do siebie w pojedynku z powodu wydarzeń sprzed kilkunastu lat. Tradycja ta jawi się jako bezduszna machina niszcząca jednostkę. Męscy bohaterowie (Richard, Michael) są całkowicie bezradni i sparaliżowani przez oczekiwania swojego środowiska. Jedyną postacią zdolną do buntu i przełamania schematu – choć za cenę własnego życia – jest kobieta, Beata.