Epigrammatum Ioan Oweni Cambro Britani Oxoniensis editio postrema correctissima et posthumis quibusdam adaucta.

Typ: Stary druk Rok publikacji: 1742 Miejsce publikacji: Vratislaviae Autor:
  • Owens, Joannes
Strony: 240, Sygnatura: Pol.8.II.2 biblioteka cyfrowa link Języki: lat Hasła kluczowe:
  • Stary druk - 18 w.
  • Owens, Joannes (1564 – ok. 1622/1628)
  • Hubertum, Michael
  • Poezja łacińska - 16 i 17 w.
  • Poezja barokowa - 16 i 17 w.
  • Literatura angielska - 16 i 17 w.
Pobierz plik XML Pobierz plik TXT Kategorie:
Data dodania: 12.12.2019

Opis dokumentu

Zbiór epigramatów angielsko-łacińskiego poety Johna Owena. Autor był popularny w kręgach literackich Europy w okresie baroku - tłumaczono go m.in. na język angielski, francuski, niemiecki, hiszpański. Źródła tego typu twórczości sięgają XVI wiecznej edukacji szkolnej opartej na nauce gramatyki i retoryki w formie literackich wprawek. Stąd pierwsze epigramaty Owena datowane są na lata młodzieńcze, kiedy to odbywał naukę w szkole w Winchesterze. Większość utworów ukazała się drukiem dopiero po śmierci poety i wtedy też epigramaty Owena zyskały największe uznanie. Na szczególną uwagę zasługuje cięty humor, konceptualizm i wyrafinowany, zwięzły styl jego poezji. Zbiór składa się z trzech tomów krótkich epigramatów, appendixu oraz listu od przyjaciela “po piórze” - Joachima Morsiusa. Utwory, obok znanych motywów literackich przejętych z dzieł klasyków i mitologii, podejmują takie popularne tematy jak tempora mutantur, ale także wątki z życia szkoły i brytyjskiego społeczeństwa. Niektóre utwory są kąśliwą polemiką z doktryną kościoła katolickiego (Owen był radykalnym protestantem). W związku z tym jego epigramaty w 1654 trafiły na indeks ksiąg zakazanych. W Polsce autora naśladował Wespazjan Kochowski.

Projekt „Digitalizacja, opracowanie i udostępnianie starodruków Biblioteki Elbląskiej” w ramach programu MKiDN Kultura cyfrowa 2019. „Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury”.