Publikacja „Entwürfe zu den Gesetzen über die Haager Konferenz und die Sonder- und Liquidationsabkommen” ukazała się w 1930 roku i dokumentuje przygotowania legislacyjne strony niemieckiej do wdrożenia postanowień konferencji haskiej. Konferencja haska w sprawie reparacji (1929–1930) była międzynarodową konferencją dotyczącą reparacji wojennych po I wojnie światowej, podczas której dokonano przeglądu i przyjęto plan Younga, ostatnią w okresie Republiki Weimarskiej (1918-1933) próbą uregulowania kwestii reparacji wojennych narzuconych Niemcom na mocy postanowień traktatu wersalskiego. Obrady odbyły się w Hadze (Holandia) i przebiegały w dwóch turach od 6 do 31 sierpnia 1929 roku oraz od 3 do 31 stycznia 1930 roku. Publikacja podzielona jest na sześć części i zawiera projekty oficjalnych wniosków dotyczących ratyfikacji umów międzynarodowych w ramach prawa Rzeszy Niemieckiej, teksty ustaw (np. ustawa bankowa, ustawa o kolei) i umów (min. niemiecko-amerykańskie porozumienie w sprawie zadłużenia), memoranda szczegółowo wyjaśniające i uzasadniające konieczność wprowadzenia danych przepisów i ich skutków oraz teksty samych traktatów w języku niemieckim, angielskim i francuskim.