Tytuł według nadruku na awersie. Nazwa wydawcy według nadruku na rewersie. Pocztówka z obiegu, z datą stempla poczty polowej 14 sierpnia 1917 roku. Na rewersie tekst rękopiśmienny w języku niemieckim adresowany do Hamburga. Karta pocztowa przedstawia widok na elbląski Plac Fryderyk Wilhelma (obecnie Plac Słowiański). W średniowieczu na miejscu placu rozwijało się jedno z pierwszych przedmieść Elbląga, tzw. Grobla Młyńska (Mühlendamm). W XVI - XVII wieku istniejącą zabudowę rozebrano pod nowe fortyfikacje, w miejscu przyszłego placu powstał duży bastion kazamatowy otoczony szeroką fosą, mający wspierać pobliską Bramę Kowalską. Dzięki likwidacji dawnych umocnień miejskich w ostatniej ćwierci XVIII w. i zasypaniu fos uzyskano znaczną ilość przestrzeni. W miejscu zniwelowanego Bastionu Kowalskiego wytyczono Nowy Rynek, który miał stać się centralnym, reprezentacyjnym placem miejskim i połączyć zwaśnione przez wieki Stare i Nowe Miasto. Pierwszym budynkiem na Nowym Rynku był miejski odwach, postawiony w 1775 r. Niedługo potem plac zaczęto zabudowywać w duchu klasycyzmu reprezentacyjnymi siedzibami patrycjatu, a w latach 1779-1782 powstał przy nim nowy ratusz. W dniu rocznicy koronacji króla pruskiego, 18 stycznia 1816 roku, odbyła się uroczystość przemianowania Nowego Rynku na Plac Fryderyka Wilhelma. W roku 1837 na placu posadzono dąb, upamiętniający 600-lecie miasta, rosnący do dziś. Od północnej strony, w miejscu dawnych ogrodów, w 1846 r. powstała siedziba resursy mieszczańskiej. W latach 90-tych XIX wieku klasycystyczną zabudowę zastąpiły mieszczańskie, eklektyczne kamienice wzorowane na rzymskim baroku i manieryzmie. Istniejące wcześniej budynki podwyższono i ozdobiono nowymi sztukateriami i kolorowym tynkiem, jedynie nowe budynki ratusza i poczty wybudowano z czerwonej cegły. Sam ratusz uległ jednak przebudowie, został podwyższony i powiększony, do elewacji dodano wykusze, a obramienia okien i drzwi ozdobiono sztukaterią, zamieniono także niewielką wieżyczkę w wysoką, średniowieczną w stylu. 22 listopada 1895 przez plac przebiegły trasy pierwszych w mieście linii tramwajowych. Naprzeciw ratusza ustawiono w 1905 roku pomnik cesarza Wilhelma I dłuta Wilhelma Haverkampa. W 1908 w południowo-zachodniej części placu powstał pomnik założyciela miasta, Hermanna von Balka dłuta H. Magnussena. Z pomnika do współczesności zachował się jedynie cokół w formie studni oraz otaczające go fontanny. Domknięcie zabudowy placu dokonało się w 1912 roku. Lokalizacja oryginału - w zbiorach prywatnych Artura Jaroszewskiego.

[nbsp]