Die Spitzhacke. Ein phantastisches Erlebnis

Opis dokumentu

Die Spitzhacke. Ein phantastisches Erlebnis (Berlin, 1931) - opowiadanie autorstwa Gerharta Johanna Roberta Hauptmanna (1862-1946) - niemieckiego  dramaturga i powieściopisarza, przedstawiciel nurtu naturalistycznego w teatrze, laureata literackiej Nagrody Nobla w 1912 roku. Dzieło to surrealistyczna opowieść z elementami autobiograficznymi, opisująca nocną, senną wizję pożegnania domu rodzinnego pisarza tuż przed jego wyburzeniem. Utwór utrzymany jest w poetyce snu i fantastyki prozy. Narrator (Hauptmann) wraca do swojego miejsca urodzenia w Szczawnie-Zdroju (niem. Bad Salzbrunn), które ma zostać zburzone. Podczas emocjonalnego pożegnania, stary kilof staje się symbolem zniszczenia, ale i przemijania, prowadząc do surrealistycznych spotkań. Często wskazuje się na silne emocje i niemal mistyczny charakter narracji, który według niektórych źródeł powstał pod wpływem silnych przeżyć (lub alkoholu), co czyni go wyjątkowym w twórczości noblisty.