Die moderne Nation (Tybinga, 1931) - praca niemieckojęzycznego czeskiego socjologa i politologa Heinza Otto Zieglera (1903-1944) stanowiąca analizę historycznego i teoretycznego rozwoju pojęcia narodu, w kontekście przemian państwowości, demokracji i społeczeństwa w Europie, odróżniając je od przedkapitalistycznego „narodu kulturowego”. Ziegler bada dwie główne koncepcje narodu: zachodnioeuropejską (polityczną, opartą na państwie i obywatelstwie) oraz środkowoeuropejską (etniczno-kulturową, opartą na wspólnocie pochodzenia i języka). Odnosi się do relacji między narodem a państwem. Wyjaśnia, w jaki sposób pojęcia „narodu”( jako wspólnoty kulturowej) i „państwa” (jako struktury politycznej i prawnej) historycznie się ze sobą splotły, tworząc nowoczesne państwo narodowe, które stało się dominującą strukturą polityczną. Bada mechanizmy legitymizacji władzy, funkcjonowania elit oraz struktury społecznej w ramach nowoczesnych państw narodowych. Ze względu na czas powstania (przełom epoki Republiki Weimarskiej), praca zawiera krytyczną ocenę słabości ówczesnych form państwowości i napięć między społeczeństwem a aparatem państwowym i poszukuje rozwiązań ustrojowych, które mogłyby stanowić realną alternatywę dla liberalizmu oraz rodzącego się totalitaryzmu.