„Die Erfüllung des Vertrags von Versailles durch Deutschland bis zum 1. April 1921” to przygotowane przez rząd Republiki Weimarskiej (1918-1933) oficjalne zestawienie oraz ocena wysiłków i stanu zaawansowania w wypełnianiu przez Niemcy poszczególnych postanowień traktatu wersalskiego do 1 kwietnia 1921 roku. Raport ten posłużył rządowi niemieckiemu jako pewnego rodzaju rozliczenie i narzędzie dyplomatyczne do udokumentowania rozbrojenia (min. likwidacja ciężkiej floty wojennej, przekazanie mocarstwom zwycięskim lub zniszczenie samolotów i czołgów, zniesienie powszechnego poboru do wojska), wypłat środków gospodarczych, reparacji na rzecz aliantów, sytuacji dotyczącej jeńców wojennych oraz grobów żołnierzy poległych w trakcie działań wojennych. Przedstawione zestawienia i wyliczenia dotyczyły min. kwestii rozbrojenia wojskowego i zbywania części majątku (sprzętu kolejowego, licencji na wydobycie węgla czy zwierząt gospodarskich). W raporcie przedstawiono także sytuację geopolityczną poszczególnych obszarów i prowincji, należących przed wojną do Niemiec, koncentrując się na sytuacji ludnościowej w regionach, które mają zostać odstąpione bez przeprowadzania głosowań za lub przeciwko przynależności do Niemiec (min. Belgia, Luksemburg, Alzacja i Lotaryngia, Austria, Czechosłowacja, Polska, część Prus Zachodnich czy Gdańsk) oraz terenów, na których mają zostać przeprowadzone, lub miały już miejsce plebiscyty (min. Górny Śląsk, część Prus Zachodnich i Prusy Wschodnie). Za pomocą przedstawionego dokumentu rządu niemiecki, z kanclerzem Constantinem Fehrenbachem (1852-1926) na czele, chciał złagodzić presję polityczną i gospodarczą wywieraną przez państwa Ententy na Niemcy. Zestawienie zostało opublikowane na krótko przed tzw. ultimatum londyńskim (maj 1921), w którym państwa Ententy zmusiły Niemcy min. do zaakceptowania nałożonych reparacji wojennych w kwocie 132 miliardów marek w złocie.

[nbsp]