Die Anarchie der philosophischen Systeme (Lipsk, 1929) - filozoficzna praca Franza Krönera (1889-1958) - austriackiego filozofa, nauczyciela akademickiego i pioniera systematologii, w kontekście filozofii i metodologii nauk. Publikacja stawia czoła problemowi nieredukowalnej wielości i ostrych sprzeczności między różnymi historycznymi systemami filozoficznymi. Kröner określa stan, w którym wiele sprzecznych ze sobą systemów filozoficznych współistnieje i wzajemnie się wyklucza, a każdy z nich rości sobie prawo do obiektywnej prawdy, jako autentyczny „skandal” oraz głęboki kryzys teoretyczny. Autor bada, czy próbę przezwyciężenia tego stanu można oprzeć na idei jednego, powszechnego i absolutnego systemu. Dochodzi do wniosku, że pojęcie „systemu absolutnego” jest z punktu widzenia teorii poznania bezprzedmiotowe i nieuzasadnione. Podobnie jak w pozostałych pracach Kröner stara się odpowiedzieć na pytanie, dlaczego filozofia, w przeciwieństwie do rozwijających się wówczas dynamicznie nauk ścisłych i przyrodniczych, nie potrafi wypracować jednej, powszechnie akceptowanej prawdy. Książka proponuje narodziny nowej dyscypliny – systematologii. Ma ona na celu badanie struktury historycznych systemów filozofii, nie po to, by zastąpić samo filozofowanie, lecz by zrozumieć naturę i granice tworzenia myśli systemowej. Książka Krönera pozostała jego najważniejszym, szeroko komentowanym dziełem w dyskusjach nad kondycją i metodologią ówczesnej filozofii.

[nbsp]