Die altgermanische Religion in der amtlichen kirchlichen Literatur des Abendlandes vom 5. bis 11. Jahrhundert

Opis dokumentu

Die altgermanische Religion in der amtlichen kirchlichen Literatur des Abendlandes vom 5. bis 11. Jahrhundert (Bonn, 1928) - studium z zakresu historii religii, historii Kościoła i mediewistyki autorstwa niemieckiego teologa reformowanego Wilhelma Boudriota (1892-1948). Autor książki rekonstruuje i analizuje wierzenia i obrzędy kultu religijnego Germanów opierając się wyłącznie na oficjalnych dokumentach kościelnych z okresu od V do XI wieku, takich jak m.in. dekrety synodalne, listy pasterskie, kazania biskupów, rozporządzenia papieży czy dostarczające najbardziej obfitego materiału kazania misyjne i traktaty religijne oraz księgi pokutne (penitencjały). Na podstawie tych historycznych świadectw pogańskich rytuałów, mitów i wierzeń, Boudriot bada, jak ówczesny Kościół postrzegał, opisywał i zwalczał przedchrześcijańskie zwyczaje oraz jakich strategii i praktyk używał aby wykorzenić pogaństwo i zastąpić je nową wiarą. Zauważa, że opisy dawnych bogów czy kultów w tych pismach nie są wiernym i obiektywnym odbiciem historycznej rzeczywistości. Przekazy te miały cel misyjny i apologetyczny - służyły zwalczaniu pogaństwa, a ich autorzy często sztucznie porządkowali lub demonizowali germańskie wierzenia, dopasowując je do ówczesnych schematów literackich. Przełomowym elementem pracy jest analiza tego, jak Kościół klasyfikował dawne rytuały, wróżby, czary i kult natury. Boudriot wykazuje, że wiele z tych praktyk zostało przez chrześcijańskich pisarzy zdegradowanych do kategorii zabobonów i przesądów i w ten sposób potępionych. Autor udowadnia, że w zwalczaniu dawnych wierzeń kluczową rolę odegrały pisma Ojców Kościoła i pisarzy z południa Europy (zwłaszcza Cezariusza z Arles), które stały się dla późniejszych misjonarzy i duchownych w Niemczech czy Anglii gotowym wzorem tego, jak należy piętnować pogańskie zwyczaje. Opracowanie wydano jako zeszyt 2 naukowej serii wydawniczej: Untersuchungen zur allgemeinen Religionsgeschichte, zapoczątkowanej w 1927 roku przez niemieckiego teologa i religioznawcę Carla Clemena (1865-1940).