<?xml version="1.0"?>
<rdf:RDF
xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#"
xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<rdf:Description rdf:about="http://historia.bibliotekaelblaska.pl/dokument/dichtungen-von-ludwig-gotthard-kosegarten-zwoelfter-band-kosegartens-leben">
<dc:format xml:lang="pl">application/pdf</dc:format>
<dc:type xml:lang="pl">Książka</dc:type>
<dc:description xml:lang="pl"><p style="text-align: justify;"><em>Dichtungen von Ludwig Gotthard Kosegarten.… </em>(Greifswald, 1827) - ostatni, dwunasty tom antologii twórczości Ludwiga GotthardaKosegartena (1758-1818)<em> - </em>niemieckiego poety, profesora na uniwersytecie w Greifswaldzie i słynnego pastora w rugijskim kościele parafialnym Altenkirchen, położonym na północnym cyplu wyspy Rugia. <em>Dichtungen… </em>zostały wydane po raz pierwszy w dwunastu tomach na przestrzeni 1824-1827. Ostatni, dwunasty tom zawiera opis życia Ludwiga Gottharda Kosegartena, opracowany przez jego syna Johanna Gottfrieda Ludwiga Kosegartena (1792-1860)<strong> - </strong>orientalistę i językoznawcę oraz podobnie jak ojciec profesora na Uniwersytecie w Greifswaldzie. Ludwig GotthardKosegarten jako syn luterańskiego pastora Bernharda Christiana Kosegartena otrzymywał w domu lekcje z języków klasycznych. W 1775 roku rozpoczął studia na wydziale teologii na uniwersytecie w Greifswaldzie, które później rozszerzył o filozofię, historię i filologię klasyczną. Na początku roku 1777 wygłosił swoją pierwszą uroczystą przemowę z okazji urodzin króla szwedzkiego Gustawa III i z tego samego powodu napisał hymn „An den Genius des Nordens“. Z powodu braku pieniędzy począwszy od jesieni roku 1777 podejmował pracę jako nauczyciel domowy na wyspie Rugii i w Meklemburgii. W 1781 roku ukończył studia. W 1785 roku został rektorem w szkole dla chłopców w Wolgast. W 1793 roku otrzymał tytuł doktora teologii uniwersytetu w Rostocku. Po jego ordynacji w 1792 roku otrzymał stanowisko proboszcza w kościele parafialnym w Altenkirchen na półwyspie Wittow na Rugii. W związku z tą funkcją prowadził słynne nadbrzeżne kazania na skałach przy wiosce Vitt. Chodził tam do rybaków, którzy nie mogli przychodzić do kościoła podczas okresu połowów z powodu ich pracy. W 1808 roku został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego historii na uniwersytecie w Greifswaldzie. Podczas okupacji Pomorza Szwedzkiego przez Francuzów wygłosił w 1809 roku uroczystą mowę z okazji urodzin Napoleona Bonaparte, która to przyczyniła się do zaliczenia go w poczet bonapartystów. Mowa ta została później publicznie spalona podczas spotkania studentów Wartburgfest. Proboszczem w kościele parafialnym w Altenkirchen był do 1816 roku. W 1817 roku został profesorem teologii. W tym też roku wygłosił ostatnie przemówienie z okazji 300-setnej rocznicy reformacji jak również na pamiątkę Jana Bugenhagena – reformatora Pomorza. Od 1815 roku organizował wykłady na temat historii Pomorza. Dwukrotnie był rektorem uniwersytetu w Greifswaldzie. Zmarł 26 października 1818 roku w Greifswaldzie. Jego grób znajduje się koło kościoła w Altenkirchen. Kosegarten należał do ważnych przedstawicieli niemieckiego romantyzmu, którego język charakteryzowały silne obrazy i głęboki związek z naturą. Jego twórczość literacka stanowi ważną część historii literatury niemieckiej i daje wgląd w romantyzm końca XVIII wieku.<strong>Dokument współoprawny z innymi drukami (klocek introligatorski), sygn. </strong><strong>KD.974.11 - KD.974.12. </strong></p></dc:description>
<dc:date xml:lang="pl">1827</dc:date>
<dc:subject xml:lang="pl">Zbiory zabytkowe</dc:subject>
<dc:subject xml:lang="pl">Druki XIX – XX w. (do 1945)</dc:subject>
<dc:language xml:lang="pl">ger</dc:language>
<dc:rights xml:lang="pl">Domena publiczna (public domain)</dc:rights>
<dc:publisher xml:lang="pl"></dc:publisher>
<dc:title xml:lang="pl">Dichtungen von Ludwig Gotthard Kosegarten. Zwölfter Band. Kosegartens Leben</dc:title>
</rdf:Description>
</rdf:RDF>