Deutschland freigesprochen! (Lipsk, 1935) - publikacja historyczna wydana po raz pierwszy w 1933 roku, której autorem jest niemiecki archiwista, publicysta i historyk Kurt Jagow (1890-1945). Jest to książka o charakterze rewizjonistycznym i propagandowym, która wpisywała się w niemiecką narrację lat 30. XX wieku, mającą na celu podważenie traktatu wersalskiego i "kłamstwa wojennego". Zawiera szczegółową, historyczno - polityczną rekonstrukcję i analizę tzw. „kryzysu lipcowego” z 1914 roku, czyli okresu 13 dni bezpośrednio poprzedzających wybuch I wojny światowej (od zamachu w Sarajewie do wypowiedzenia wojny). Głównym zamierzeniem autora jest oczyszczenie Cesarstwa Niemieckiego z wyłącznej winy za wywołanie globalnego konfliktu i odrzucenie tzw. Kriegsschuldfrage (art. 231 traktatu wersalskiego). Jegow stara się udowodnić, że to inne mocarstwa (przede wszystkim Rosja, poprzez swoją mobilizację) doprowadziły do eskalacji, a Niemcy zostały „uniewinnione” w obliczu historii. Książka powstała w roku, w którym władzę w Niemczech przejęli naziści. Wpasowywała się ona w ówczesny niemiecki dyskurs polityczny, który dążył do rewizji granic i zniesienia ograniczeń traktatu wersalskiego. Dziś dzieło Kurta Jagowa jest uznawane przez historyków za pozycję źródłową o charakterze nacjonalistycznym, napisaną w celu rehabilitacji niemieckiego militaryzmu okresu I wojny światowej.