„Deutsche Sprachlehre” to wydane w 1781 roku dzieło niemieckiego bibliotekarza, językoznawcy i leksykografa Johanna Christopha Adelunga (1732-1806), które znacząco przyczyniło się do ujednolicenia i standaryzacji zasad gramatyki i ortografii języka niemieckiego. Publikacja zawiera szczegółowy opis gramatyki niemieckiej, w tym części mowy, budowę zdań i interpunkcję. Zawiera również obszerną listę słów i ich znaczeń, a także przykłady ich użycia (min. rekcja i kolokacje). Adelung oparł swoje reguły na saksońskim języku kancelaryjnym, który według niego był najczystszą formę języka niemieckiego. Podręcznik Adelunga zastąpił używane do tej pory podręczniki, w których brak było ujednoliconychzasad i reguł gramatycznych i ortograficznych.