Des Grafen Franz Christoph Khevenhüller Ferdinandeische Jahrbücher in einen pragmatischen Auszug gebracht und berichtigt. Erster und zweiter Theil welche die Jahre 1578 bis 1587 enthalten

Typ: Stary druk Rok publikacji: 1778 Miejsce publikacji: Leipzig Autor:
  • Khevenhüller-Frankenburg, Franz Christoph Graf von
  • Runde, Justus Friedrich -wyd.
Illustracje: 2 Strony: 550 Sygnatura: SD.XVIII.2374.1-2 biblioteka cyfrowa link Języki: lat, ger Hasła kluczowe:
  • Stary druk - XVIII w.
  • Historia Austrii XVI wiek
  • Wojna trzydziestoletnia (1618 -1648)
  • Cesarz Ferdynand II Habsburg (1578 – 1637)
  • Khevenhüller-Frankenburg, Franz Christoph Graf von (1588 - 1650)
  • Runde, Justus Friedrich (1741 - 1807)
Pobierz plik XML Pobierz plik TXT Kategorie:
Data dodania: 08.07.2026

Opis dokumentu

Franz Christoph Graf von Khevenhüller-Frankenburg (1588 - 1650) był austriackim nadwornym szambelanem, skarbnikiem, dyplomatą i historykiem pod rządami cesarza Macieja Habsburga (1557 – 1619), a następnie Ferdynanda II Habsburga (1578 – 1637). Jego najważniejsza praca to dwunastotomowe dzieło "Annales Ferdinandei oder Wahrhaffte Beschreibung Kaysers Ferdinandi Des Andern" (wydane pośmiertnie w całości drukiem w Lipsku w latach 1721–1726), w której autor szczegółowo opisuje życie, czasy panowania i politykę cesarza Ferdynanda II Habsburga. Dzieło von Khevenhüller-Frankenburga jest do dzisiaj ważnym materiałem źródłowym do badań na historią Europy w XVII wieku, między innymi dlatego, że autor miał dostęp do tajnych akt kancelarii dworu cesarskiego (listy, traktaty, noty i raporty dyplomatyczne, plany bitew, oblężeń itp.). Wydana przez getyńskiego profesora prawa Justusa Friedricha Runde (1741 – 1807) książka „Des Grafen Franz Christoph Khevenhüller Ferdinandeische Jahrbücher in einen pragmatischen Auszug gebracht und berichtigt” to skrócona wersja monumentalnej pracy von Khevenhüller-Frankenburga, zawierająca historię panowania i politykę cesarza Ferdynanda II w latach 1578 do 1587. Wydawca nie tylko skrócił oryginalną wersję roczników, ale też poprawił nieścisłości i błędy historyczne oraz uprościł zawiły i czasami trudny do zrozumienia barokowy styl narracji austriackiego dyplomaty.